-1-
İnsan neden en çok yalnızken ağlar
En çok kendi yalnızlığına güler
Hep olamadıklarına söver olduklarını anlatırken
Ve neden hep bunun için başkalarını suçlar
Bilir misin?

Çoğalıyorsan kalabalıklarda
Boş bir odada en kalabalık yalnız sensen
Ve yalnız kalabalıklarda bir hiçsen
Aynadan sana bakan buğulu gözler
Çektiğin yalnızlığın en harbi tarifidir..

-2-
Desibeli en yüksek çığlık
Herkesin kafasını çevirip baktığı değil
En yakınındakilerin bile duymadığı çığlıktır
Ve insanın inadına herkese duyurmak istediği çığlıklar
En az insanın kendisi kadar yalancıdır
Bilir misin?

Zordur gürültünün ortasında sessiz kalmak
Sessizliğin içinde haykırmak zordur
Ve yaşamın tüm aceleciliğine inat
Telaşsız sükunetle yaşamak zordur..

-3-
Neden en çok sevmediklerine özenir insan
Ve en çok onları kıskanır
Neden onları en çok yaftaladığı şey
Onlardaki kendinde olmayan şeydir
Ve neden kıskanmasının nedeni sevmemesi değil
Sevememesinin nedeni aslında kıskanmasıdır
Bilir misin?

Herkesle savaş halindeyken insan
Kendisiyle barışık yaşamak istemez
Öğretip gözlerine güzel bakmayı
Güzel görmeyi beceremez
Gülemez
Atıp bir yana hayatın bütün oyun bozanlığını kalleşliğini
Yaradandan ötürü deyip sarılıp insana
Onu kucaklayıp sevemez..

-4-
Neden insan en çok sevdikleri yüzünden acı çeker
En çok sevdiklerine acı çektirir
Ve çektiği acılar çektirdiklerinden çok daha kuvvetlidir
Bilir misin?

Herkesin bir hikayesi vardır
Hayatın içinde savrulup akarken
Ve çekilmez olur insan için hayat
Kendi hikayesinde figüranlık yaparken..

-5-
Neden her sevgi içinde bir hesap saklar
Ve o hesap neden eninde sonunda sevgiye galip gelir
Neden seni seviyorum demek
Özünde ’beni sevmeni istiyorum’ demektir
Ve birini sevmemek
Onun seni sevmesine engel değildir
Bilir misin?

Sevmek yürek işidir
Ve kalbe değmeyen dil sevdanın ecelidir
Ağızdan dökülen her ağdalı kelime
Kulağa değen her efsunlu sözcük
Aşksa eğer
Aşık biraz sağır dilsiz olsa yeridir..

-6-
Yaşamak hüner değildir
Aslolan ahsız vahsız eyvahsız
Dil değmemiş bir geçmişi
Aynı saflıkta bir geleceğe teslim etmektir

Ne geceler devredersin sabaha
Öyle yalnız öyle kara
Güneş her vurduğunda hercai uykularına
Sarılıyorsan yine yarını gülümseyen bir hayata
Ve bugünde Azrail çalmadıysa kapını
Umudun var demektir hala

Bilir misin?
Bilmezsin..