4
Yorum
5
Beğeni
4,9
Puan
889
Okunma
usulca ağladı yürek
gözbebeklerin toprağa düşen peçeleri uçtu
hasreti içen ışık kırığı
damarların kimsesiz mezarlarında çiçek açtı
aktı
bir duygu ölüsü yaprak kımıltılarına
öylesine canlandı
zamansız hiçlemeler
ama/
ilk çığlığa yenildi büyümek
kalmadı nefesleri çözmeye yemin etmiş
çiçek desenli sevdalar
üşüdü kendi mahremine düşen yangılar
bir duygu öznesinin kenar kıvrımına sokuldu
koklanan hasret
bitti, , kayboldu ,,
yürekteki gözyaşı aralarında yıkanan mezar taşları
sen kaldın
canlı bir sabrın soluğunda beklenen ufuksuz eylem
....
5.0
89% (8)
4.0
11% (1)
Cevap Yaz