14
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
1227
Okunma
Çok şeyler yazmak istiyor kalem
utanıyor yazmaya yapılan zulümleri
Asaletine yakışmayan o çirkin fiilleri...
Kimseye kalmadı kalmaz da dünya
Bitecek elbet bu rüya…
Acıyan yanını yazdı diye kalem
Unutmadım elbet insan gibi insanı
Alemlere rahmet olup şefkatiyle saranı
İman edip rıza ile yaşayanı…
Gözetip koruyanı…
Emanete ihanet etmeyeni…
Sıyırdı üzerinden insanlık kisvesini,
İblise yoldaş olup eyledi isyan,
Yaratılan en üstün varlık iken insan…
Kıydırdı acımadan kardeşi Habil’i
Nefs ile hırsa kurban edip de Kabil’i.
Bir günah başlayınca kesilmezdi arkası
Gelmezdi bir araya asla iki yakası…
An be an şahit zaman;
Yaratılan en üstün varlık insan
Yetmez mi artık gaflet ile gelen bu nisyan…
İki günlük dünyaya satıp aslını
Heba eyledi ölümün de öldüğü ebedi hayatını
Kimseye kalmadı kalmaz da dünya bir serap
Ne geçti ellerine olmaktan başka harap…
Bir kez baksa ibretle eyleyip ikrar,
Hakkın yolunda kılardı karar…
Dökülmezdi bunca kan...
Olmazdı dünya zindan…
Adem ile Havva Yaratıldığından beri
Dinmedi insanlığın gözünün yaşı
Sıyrılırken kisveyi ademden kırıldı tası
Ne ederdi taşlara vursa başı!
Bilmem yerine gelir miydi eksik tahtası…
İnsanlıktan nasibini alamamış daha
Nice insanım deyip gezenler de gördüm
Aklını kaptırıp nefsi hevaya
Burnu Kaf dağında geçerken gördüm..!
Mayıs 2013
Bir dilek...
Sevgi bir kelebek olsa, gelinciklere konsa
Bulutlu bir günde, güneş açsa,
Yağmur damlaları düşse avuçlarıma
Sincaplar daldan dala atlasa
Kırlangıçlar yuva yapsa saçaklarda
Sokak aralarında saklambaç oynayan çocukların
omuzlarına konsa kelebekler…
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.