37
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
4325
Okunma

çocukluğumuzu kiralayamamıştık
adamlığımıza,derdimiz buydu
ve yıllanmış beyin mesaimizin nesli tükenmemeliydi.
çocuktum
yüzüm gözüm ayışığıydı
adamken en çok yıldızları sayma özlenirmiş
onu öğrendim
hatırlarım
en son
annemin eve çağırış sesinden yapılma
akşam dönüşleri saymıştım
yıldızları...
yaramaz kuştum işte
uçmayı bilmiyorken
uçma dedikodularından öğrenmiştim kanatlanmayı
şimdi gürültü kaldırmıyor
gurbet şarkısı besteleyen de yok
son kuşlara
bırak dağınık kalsın
son sözler hâla kanatıyor
son yaprak düşmeden acıtıyor..
dinmiyor rıhtımdaki nifak
yıllanmıyor
habil le kabilin soyu.
duydun mu sılam
yediveren bir yalnızlıkmışsın
senin de seyrin acılanmış
uykuların kör,
var gel sapla bana
acıtmayalı çok oluyor.
saklama içinin sürgününü
baktığımız gök
mavi değilmiş meğer
yalanmış gökkuşağı
gitmeler varmış baba evinden
babası konuşmayanlar sokağından
gitmeler....
ömür .....