***
sağırsa gururun
ve bir dağ doğurduysa,
fıçıda yaşa d i o j e n gibi...
***

Öncelikle tevazunuza teşekkür ederim...Şiiriniz baştan başa özel bir şiir. Özellikle son kısmı beni saatlerce düşündürebilecek nitelikte...Yanlış bilmiyorsam! Bu sizin Diojen; hani o fıçıda yaşayan filozof için şöyle mesel geçerler:

Gündüz vakti 'Agora'da elinde feneriyle dolaşırken, güpegündüz fenerle dolaşılır mı? Sen ne yapıyorsun diye soranlara "adam arıyorum adam" dermiş...Ayrıca kendisine halini hatırını; bir dileği olup olmadığını soran
Büyük İskender'e yattığı fıçının üstünde göbeğini kaşıyarak "güneşimi kesiyorsun, gölge etme başka
ihsan istemem" diye söylediği rivayet edilir... Bu o Diyojen mi bilmiyorum! Muhtemeldir...

Ben şahsım adına akvaryumdaki mutlu balık olmaktansa fıçıda yaşayan üzgün olmayı tercih ederim...
Hiç olmazsa güneşi görebilirim ve fıçıdan göklere bakarak bu yeryüzü bu gökyüzü önce Yaratıcının, sonra onun bana hediyesi olduğundan benimdir diyebilirim...Aklıma binbir türlü şey geliyor bu şiir sayesinde ne güzel şeyler çağrıştırıyor bilemezsiniz...Bu kalem, okuyana üretme fırsatı veren çağrışımlar sunan bir kalem...

Tevazu göstermeye devam etsenizde, biliyorsunuz ki "İYİSİNİZ"...

Şiirinizi müsadenizle saklıyorum...Okuyup okuyup düşünmek beni mutlu edecek, bunu biliyorum...

Teşekkür, sevgi ve selamlarımı sunuyorum...