Kalemini öncelikle sapla kalbime
Düştüm gül/erken yüzünden yollara
Zorladım benliğimi unutmak için seni
Gül sen koktu estikçe yel derinden
Sızımsın güz yaprakları savrulurken arkadaşım
Astarımın cebine iliştirmişim fotoğrafını
Duvarda asılmasın yüzün solar daima
Hasretin yakmışken ufkunda batan kızılca
Daha ötesi yok özlemlerimin arkadaşım
Kuşağımda gizledim kıymetlin köstekliyi
Zamanı durdurmak adına çay boylarında ansızın
Sektirdiğim taşlara yazdım adını arkadaşım
Hani gönül sendin ırmağıma akan
Sarı başaklara kuvvet veren topraktı yüreğin
Kayıp zaman ağılına dönen çobandık çomaklarımızla
Şimdi yıldız yorganda sensiz yatılmıyor arkadaşım
Hani karasaban sürerdik uçurtmayla en kuyruklusundan
Ellerimizde erirdi boncuklu kar zulasında dağların
Bir martini kadar cesurduk kurt inlerine dalarken
Sevdamız bile aynıydı gülbeyazla başlayan
Yalnızlıklardamı kaybolduk şimdi arkadaşım