İsterdim ki sabahları yüzümüze vurduğumuz su gibi
Kucaklayalım birbirimizi
Ama hiç durmadan yırtıldı
Parçalandı umutlarım
Terimizle sulayamadık aşkımızı
Bu yüzden hep dumanlar tüter şehrimin üstünde
Bu yüzdendir yüreğimin burukluğu
Varamadık ya kıyısına hayatın
İşte bu yüzdendir güneşe gizlenmesi gözlerimin
Gecenin kendini kış sanması bu yüzdendir





Biz olmaya yetmedi sevdamız
Başka aşklarda tamamlarken eksiklerimizi
Birbirimizi yitirerek başladık hayata
O gün bu gündür saçlarım rüzgara konuk
Yüzüm aynalara küs
Hiç tanımadığım bu iskeleyi diledim düşlerime
Buradayım gittiğinden beri
Ve hâlâ gözlerim hasret yeşili
Gündüz de değilim artık




Kor olup düşersin tenime her gece
Islatsa da yanaklarımı adın
Bir mazinin dili geçmiş zamanında kaldın artık
Çek git uykularımdan derim de
Çökersin karabasan gibi göğsüme
İşte bu yüzdendir zehir zemberek şiirlerimle
Zehirlerim seni de
Evlat edinirim dudaklarından
Bir veda öpücüğünü




Sensiz günler geçmiyor bu şehirde
Her gece olduğunda
Sensizlik çöker soluma
Unutayım diyorum
Alışırım diyorum
Gözlerin aklıma düşer
Gülüşün yüreğime
Adını gizliyorken en ketum sırdaşımdan
Seni ya/saklıyorum kendime
Her sabah en beyazından bir sayfa açsam da
Anladım ki sen benim
Apseli sevdamsın
Ve biliyorum ki
Sen de istemezdin elbet
Gönlümüzün gurbetini




Kahretsin

Kahrettim
Kahrettin
Kahrettik