geceden kalma endişeler silsilesi
bütün beynimi işgal etmişken
sözümü unuttum sanma"

bir gün sana günaydın demiştim ya
sonradan bir noksanlık hissetmiştim
çünkü o gece kâbus üstüne kâbus görmüş ve
günaydın demeyi bile becerememiş
bir harf noksanıyla güna(y)dın demiştim

aslında yarım ağız söylenmiş gibi görünse de
yani sessizlerin (y) harfi noksan olsa da
yüreğimdendi, içten ve tamdı seslenişim

akılmazdın basit noksanlıklara biliyorum
belki de kendi kendine gülümsedin kim bilir
belki sakar bile dedin içten içe, sevecenlikle

az kalsın unutacaktım
geceden kalma endişelerim demiştim ya
bir rüyaydı altüst eden bütün benliğimi
trafikte ne yapacağını şaşırmış onca çocuk
hangisini kurtarmaya çalışsam
bir diğeri koşuyordu caddeye
saatlerce kâbuslarla boğuştum
nefessizlikten, sanki boğulmuştum

sonra... sonrasını anlatmasam daha iyi
ağır bir uykudan, dehşet içinde uyanmak
anlatamam aynı duyguları çünkü hiç hoş değildi
güzel yanıysa şükürler olsun sadece rüya olarak
bitmesiydi

örnek vermek gerekirse
işte böyle bir şeydi aramızda yaşananlar
yani ne bileyim say ki; bir trafik kazası
bir rüyaydı bütün sayıp dökmeler, şikâyetler
alınganlıklar, yanlış anlamalar, çekilen restler

kısacası;
sevmek o kadar da kolay değilmiş anladım
anladım, bedel ödemekmiş sevmenin diğer yarısı
yani elbette olacaktı ödenecek bedeller
sevgi emek, emek sevgi demek değil miydi

tek taraflı mı olmalıydı ödenen bedel sence
bizi ne sevmemek ne kaybetmek korkusu
ne de ödemekten kaçtığımız bedeller değil
kırmaya yanaşmadığımız çizgiler



10 Eylül 2012/Hatice Ak