üstüne destanlar uydurduğum
bi dağ ismi gibi dudakların
yüzün gözün
hüphüzün

ellerin,
sigarayı söndürürken
her defasında filtreye
bi filtre boyu mesafe bıkaran
incelikli parmakların
ve dahi tırnakların

kim bilir neler yazılabilir üzerine
bağışla ben yazamadım

iki keçiyi bi köprü üzerinde
karşı karşıya getiren şey neyse
ve aynı köprüyü geçene kadar
bi hayvana kelime oyunları yaptıran
şey mesela

belki odur bunları yazdıran
sen yine bağışla iyi yazamadıysam

susuşundur belki tüm bunların müsebbibi
boyun büküşün değil ama
kabullenişin hiç değil

susmak kabullenmek değil her zaman
sağırların olduğu yerde
çok bağıran çok biliyorsa
-ki köprüdeki keçilerimizden birine
abdurrahman çelebi derler
böyle yerlerde-
susmak sahiplenmektir bi davayı

dudaklarına öykünürse bu şiirden bi dize
yahut bi kelime
iyi yazılmamış demektir bilirim
ben öyle bilirim ki şiir dediğin
hiçbi şeye öykünmez
belki şiirir

07/12/2007
mehme arslan