Düşerken o cemreler, yemyeşil baharlara
Yeşeren her yaprakta,canlanır hatıralar
Kapılınca zamanın, acımasız çarkına
Yüreğim hazan olur, içimde fırtınalar.

Yüzümde güz güneşi, içimde hüzün karam
Günlerce tek başıma, cehennem oldu dünyam
Bin parçaya bölündü, kanadı derin yaram
Her gün başka çağladı, ah etti hep duygular.

Gözden sel olur akar, köşede kalmış yıllar
Ne kadar gizlesem de, şahit ıslak sokaklar
Baharımı kuşattı, karardı hep bulutlar
Gök sanki yere indi, soldu gitti yıldızlar.

Geçip giden ömürde, bu benim sonbaharım
Rengini kimse bilmez, yanar döner efkarım
Bahtıma düşen hasret, ağardı bak saçlarım
Bin yağmurlu gecede, dile geldi isyanlar.

Gökler gazaba gelmiş, her zerre kurşun gibi
Hüzünler fışkırıyor topraktan otlar gibi
Kurt , kuş kaçmış inine, sanki toz boran gibi
Gönlüme hayal oldu, leylak rengi baharlar.

Bütün beyaz geceler, soğuktu ve alıngan
Kor renginde rüyalar, değildi hiç sıradan
Ellerim hep semada, diledim yüce haktan
Uykusuz sabahlara, şahitti hep dualar.

Hüzünler damla damla, hep yüreklere yağar
Arzular alevlenir, kor kor ateşle yakar
Sular deli aksa da, elbet yolunda çağlar
Şiir şiir geliyor, umut dolu yarınlar.


Geceleri gündüze, bir gün Yüksel de bağlar !!

Yüksel Beyocaktan.