cadı kazanına çöp dürtmektir yol yapmak
tepki verir dağlar
her biri bir potansiyel pusu
göl üstünde yüzdürdüğün taş bile
savunur kendini,şaha kalkar kayalar




bir dağ sıçanının iki ayak üstüne kalktığını gördün mü hiç
ikibin beygir gücünde makinaya karşı koyarak
kendi bölgesini gururla savunmak için
ve bir sincabın kaşlarındaki çizgiyi
hele gör bak ağacına yaklaşınca tehlike
devlet tiyatrolarının amblemi gibi




suyun azaldığını hissetmeye görsün küçük çay balıkları
hep aşağı,aşağıya doğru yüzerler
binlerce pınardan oluşur ya alemleri
baş çeşmeye değil hepsine birden güvenirler
ve birliğin ummanlarda bittiğini bilirler




yanlış öğretilir hep kral,çocuğa sorsan aslan diyecek
gecenin üçünde bir porsukla karşılaş bakalım çizdiği yerde
okuduğun tüm hayat bilgisi derslerin değişecek
ya,kartalların pikesini yedin mi hiç ortallık güllük gülüstanlık iken
ilk hamlesi gözlere,ama kendi gücüyle,biz demirlere güvenirken




çalı bülbülünün yan yan bakarak sana minik çığlıklarıyla
ölümü kabullenir gibi bazen gözlerini yumarak
bir çalı dibi uğruna
sen adamlığından utandın mı hiç ağlayarak




yol geçiyor coğrafyandan cadı kazanının uysal çocuğu
bırak masa başından güne düşmeyi böcüğü
son cemre düşümü yakın elinde tutamazsın
kolaçan et etrafını bir sincap gibi
o ateşi koyacak toprak bulamazsın











kasım