Nazlı bir çiçekti, yaz güneşinde,
Erkenden açılmış onbeş yaşında.
Köydeki tüm gençler onun peşinde,
Arasında, çekinerek Naz Gelin.

Allı, morlu güller takar saçına,
Mavi boncuk, kâkülünün ucuna...
Yıldızları gözlerinin içine
Kandil gibi takınarak Naz Gelin.

Çeyizinden, el oyası yazma’da,
Pembe şalvar dalgalanır gezmede.
Çok can yakar gözlerini süzmede,
Bin işveyle bakınarak Naz Gelin.

Sabah davar güder, dağda seğirir,
Akşam nakış işler, ya yün eğirir.
Bir de yanık sesle türkü çağırır
Kaderinden yakınarak Naz Gelin...

Ünal Beşkese

Paylaş:

3 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Naz gelin Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Naz gelin şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

NAZ GELİN şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Minos, @minos

3.3.2013 18:53:17

Eli öpülesi nazlı gelinler çok
onlar hallerinden memnun.
çok güzel bir şiir kutlarım

Muzaffer Yavuz, @muzafferyavuz

3.3.2013 12:19:25

5 puan verdi

Güzeldi yazan yüreğe sağlık,selamlar.

mehmet böke, @mehmetboke

3.3.2013 05:54:26

tebriklerimi sunarım.Çok çok güzel şiir.hele o kafiyeler yokmu ayrı bir güzel geldi bana

Nazlıgelin, @nazligelin

3.3.2013 00:43:45

5 puan verdi

Adı Naz ama kendi değil. Hayatın tüm yükü omuzlarında, kime nazlansın ki, kim anlar ki ? Sadece türkülerdir onu anlayan.İçli içli, yanık yanık söylediği.
Oysa onu mutlu etmek öyle kolay ki çünki şımarık deyil.
Saygımla.