33
Yorum
26
Beğeni
5,0
Puan
3767
Okunma

Kafesin biri, kuş aramaya gitti
Franz Kafka
Ne zamanlar yaşamıştı kafes
Özgürlüğün kendi alanı saydığı parmaklıkların içi
Uçuşmuştu kuşları
Şakımışlardı
Küçükler büyümüş
Terk etmişlerdi onu
Ve şimdilerde kimsesi kalmamıştı
Sessiz
Tozlanmıştı da biraz
Kilidide paslı
Kapılar ise sımsıkı kapalı
Bir kuş lazımdı, tüneyecek içinde
Şakıyacak
Neşelendirecek
Görkemli günlerine döndürecek
Üşüyordu kafes
Kuşkuluydu tüm üşümelerinden
Ve cesaretsizdi paslı kapılarını açmaya
Korkuyordu belki de
Mavi bir kuş kondu tepesine
Çırptı kanatlarını
Arındı tozlarından
Paslı kapı açılmadı faydasız
Özgürlüğünü bile fedaya hazırdı halbu ki
Ne mutlu olacaklardı ikisi
Kuş uçtu gitti
Kafes başka kuşlar arar şimdi
Tozlarından arındıracak
Ama içeriye girmeyecek
Açmak lazım o kapıyı
Yağlamak, bakım lazım
Yakında kafeste çürüyecek..
5.0
100% (29)