1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1148
Okunma
Pencerene bir çiçek koy
Salınsın yemyeşil yaprakları
Hemdem olsunlar güneşle
Bırak solusunlar özgürlüğü doyasıya
Su verirsin sen de günaşırı
Güle oynaya...
Pencerene bir çiçek koy
Kar taneleri kelebekler gibi uçuşsunlar etrafında
Konuş onlarla
Anlarlar seni
Gül kokulu nefesin çiçeklerle
Sen ise camda...
Pencerene bir çiçek koy
Ara sıra belle topraklarını
Aman ha! Fırtına kırmasın yapraklarını
Koru onları kinden, nefretten, hışımdan
Lâf aramızda
Sevdanı da sil başımdan...
Cahit Kılıç
İstanbul, 11 Şubat 2013