27
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
2233
Okunma

Önce kendi nefsime...
Bilirmisiniz dostlar neden duyarım kaygı
Ne şiir ne şaire zerre kalmadı saygı
Düşündüm taşındım da saksımı yorar oldum
Kapı kapı dolaşıp bir suçlu arar oldum
Ne yalan söyleyeyim şair çok bu aralar
Elinde gönye pergel herkes bir şey karalar
Dile pelesenk olmuş “güzel varol çok yaşa”
Kimisi erken kalkıp yazmış ismini başa
Birisi günlük yazar şiir diye tutturur
Birisi öksürüğü aruz diye yutturur
Hele bazı sözler var kedi miyavı gibi
Yemekten gına geldi temcit pilavı gibi
Eli az kalem tutan kasılır da kasılır
Dilinde uzun hava asılır da asılır
Gökten iltifat yağar boyalı bir dişiysen
Mekânda söz sahibi itibarlı kişiysen
Bizim karakaçanda kendine şair diyor
Anırdığım her hece hayata dair diyor
Nerede etkinlik var bu zübükler ön safta
Kural tanımıyorlar ne rezillik ne gafta
Öyle zevatlar var ki dili iyi işliyor
Üflediği balonu kırk yerinden şişliyor
Birisi söz üstadı Akif’e salya saçar
Birisi frenkmeşreb dunkofa kucak açar
Çok okur çok düşünür sözüm yoktur onlara
Burnu büyükler var ya sözüm oktur onlara
Gerçek şiir dostları sözümden alınmasın
İçi boş tenekeler ortada salınmasın
Ucu sivri neşteri önce kendime vurdum
Yazsam mı yazmasam mı epey düşünüp durdum
Lakin eğer yazmazsam çatlayıp ölecektim
Şu vücut sarayımı ikiye bölecektim
08.02.2013 Kütahya
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.