Siya beyaz resimlerde kaldı
Birlikte yaşadığımız hatıralar
Nekadarda mutluyduk deyilmi
Sen bana ben sana oyunlar
Durmadan cilveler yapardık

Bazen sen bana kızardın ama
Yinede kıyamazdık birbirimize
Negüzeldi o mazideki günler
Hasretle özlemle arıyorum
Dolu dolu yaşadığımız günleri

Siya beyaz resimlerde kaldı
Hayallerimiz umutlarımız
Birlikte kurduğumuz düşlerimiz
Nekadar zor olsada sensizken
Hayatın tadını çıkartabilmek

Çıkartıyorum işte korkmadan
Ellerimin arasından kayıp giden
Yıllarımıza inat yaşıyorum
Hayatı ana avrat severcesine
Tadını çıkartıyorum her bir anın

Konu komşu bütün dostlarım
Bende ki bu büyük değişimin
Hepsi inan çok iyi farkındalar
Feleğin acımasız çarkı bilene
Bana hayretler içinde bakıyor

Kaderime meydan okurcasına
Bütün eskimiş olan hatıraları
Tozlanmış raflara kaldırıyorum
Kim bilir belki öyle bir gün gelir
Bir film olur,acı dolu yıllarımız.

Ufuk GÜNEY