ben bu kadar kötü müyüm?

su muyum?
sabun muyum?
dokunmaktan çekindiğiniz..

yok mudur sizin de bir düşeniniz
bozulanınız ya da kırılanınız
yok mudur kokanınız
sizde yani içinizde
yok mudur
kadını erkeğiyle
biraz olsun adam olup
bir kadını anlayanınız

aklımı kaybettim
ama kalbim işte burada
kuzeyde değil doğuda
sıcak ama yakmamış henüz kimseyi
bunca şarapnel arasında
inadına parçalanmamış
mağaralara, kuyulara
suların yuttuğu köylere
pamuk tarlaları ve dilini bilmediği
imgeli şehirlere, seferlere inanmış

yok mudur sizin de bir inananınız
septik ruhlarınızı pejmürde vahiylerden
bağımsız kılanınız

ağlatmadım diye mi bu öfke
şiirlerimde bir çocuğu
sömürmedim diye mi
kalbinizdeki zengini
ölemedim diye mi
bir savaşta
ya da devletin süslediği bir kazada

yani politik değil miyim ben
al gülüm ver gülüm derken
hiç belli etmeden dikenleri de seven

şekerin yanında biberi
kuzgunun yanında serçeyi
ne yani Tanrı’nın yanında Lucifer’i de
sevemez mi sandınız beni

Tanrı bana bir özgürlük verdi
çünkü hepinizi
özgürce sevmemi istedi
bazılarını daha çok daha özgür
bilmediniz siz beni
kalbim kozasına küs bir ipek böceği
ruhum evlat edinmedi hiç bedenini

hepimizin ağzında aynı elma
hepimiz yani Newton, Adem ve Havva
bağlıydık unutsak da aynı yasaya
yer çekimi, ten çekimi, ben çekimi
içimizdeki kovulganlığın
dilimizdeki yasağın belki de tek faili

peki bilir misiniz siz Meryem’i
her kadın Meryem ya biraz
merhem arayan adamlara
yara yok, aldanmayın
çünkü her adam Zeus’tur biraz
kadınlara ve dahi çocuklarına

yanaklarımda tuzlu, kimyasal bir kanama
vaktim geldi
öz cevherinden ayrılmalıyım şimdi
üzülmeyin, bekleyin
mavi çam ormanları arasından
o Mesih yükselir belki bir gün
hepimiz için



mç- jir-