Allah’ım affet, ne olur bizleri,
Dünyayı sevdik, unuttuk Seni,
Ahreti unuttuk, ettik gafleti,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Dünya hayatı pek tatlı göründü,
Makam ve mevkiler gönlü büründü,
Dünyalık uğruna ömür süründü,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Yüksek yüksek binalar yaptık biz,
Gidenleri gördük, ibret almadık,
Dar kabir gerçeğini hiç düşünmedik,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Altınları üst üste yığdık durduk,
Fakirin hakkını vermeyi unuttuk,
Mahşerin hesabını hep unuttuk,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Mahlûkatı sevdik, Seni unuttuk,
Geçim telaşıyla ameli bıraktık,
Ömrümüzü dünya için tükettik,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Senden başka yoktur varacak kapı,
Yalanmış dünyanın süslü hesabı,
Geriye kalacak güzel bir sada,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Günah yükümüzü boynumuz büktü,
Gözümüzden nice yaşları döktü,
Rahmetin gönlümüze ümitler ekti,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

Hüdayi der: Sana sığınır kulum,
Sensin bağışlayan, Sensin umudum,
Rahmetinle nurlansın benim yolum,
Allah’ım affet, ne olur bizleri.

15.01.2013-KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ