Ufkumda tüllenen guruba bir bakıverseydin
Gözlerimden demli şiiri okuyuverseydin
Muallim lisanıyla hatamı deyiverseydin
Yazar mıydı bilemem böyle bir hüznü kalemim

Şaire ilham veren Sanii merhamet eyle
Ne zaman dolacak bu dertli kalemimde çile
Lisanım sussa söyler gönlümde ki lehçe ile
Ağlar durur yüreğimde ucu kırık kalemim

Ölçe tarta yazarım bir günahım varsa eğer
Mizanda karşıma çıkar hesap vermeye değer
Yandım yanacağım kadar dünya mahşermiş meğer
Küle dönen satırlara yazar yanık kalemim

Şaire düştü acı büyür içindeki sancı
Hasret yolcudur zamanda ayrılık daim hancı
Çileyi aşka giriftarım değilim yalancı
Gece gözlü güzelime bakar ağlar kalemim

Durdurmak isterim bu sonu belirsiz heceyi
Tetikler durur içimde uyuyan kor geceyi
Zahmeti rahmet ile sonlandırır mı bu çileyi
Sormak ister beyanım, böyle dilerken kalemim

Nuray AYHAN...