Gittiğinden beri düştüğüm boşluğa tutunuyorum
Demiştin ya giderken zaman her şeyin ilacıdır
Yazılmamıştı hiç bir reçetede yüreğime deva
Anladım hiç bir reçete yüreğe kâr etmiyor
Ve anladım reçetenin akan kana faydası varmış
Gözyaşına değil



Aslında ilk değildi ince yerimden yakalandığım
İlk kez yazmıyorum şizofren aşka şiirler
Anladım ki
Her toprak yağmuru
Her sevda bir ayrılığı yaşarmış

Sen adına ne dersen de
Ben yaralı yüreğimin
Bir başka yürekte avunma yanılgısı diyorum adına
Oysa söyleseydin baştan
Bensiz kalmak istediğini
Örterek yüreğimin ezilmiş parçalarını,
Yüreğinin kapısını çekip gitmek olurdu tek isyanım


Bilemedin ki
Ben senle bitirmiştim dünyevî iddialarımı
Uçsuz bucaksız yazlarım,
Cebi delinmemiş duygularım vardı sana dair


Artık astım sana adanmış tüm umutlarımı
Sen de mutlu ol artık
Değsin ayrıldığımıza
Mutlu ol ki
Haddini bilsin
Seviyorum diye ahkâm kesen yüreğim
Mutlu ol ama unutma
Bana güneşten yağmurlar çal dediğini
Ve unutma her şiirin gözyaşı eşliğinde yazıldığını


Ey hayat
Keşke ince yerlerimize dokunmadan
Geçebilseydik bir birimizden
Öğrenemedim her şey aslına rücu edermiş







Kendimden önce