KUŞÜZÜMÜNE ÖZLEM.

Bahçede başköşedeydi yeri.
Önce yeşilken sonra kırmızıya dönerdi yemişleri.
Kehribar tespihlere benzeyen
Ufak salkımlarla dolardı dalları.
Kimse görmesin,nazar değmesin, der gibi
Salkımlarını saklardı yaprakları.

Kopartıp yemezdim.
"Bunları kuşlar yiyecek" diye
Kimselere de yedirmezdim.
Saklambaç oynarken bahçede
Girip altına gizlenirdim.
Arayıp bulamazlardı
Kuş olup uçtuğumu sanırlardı,
Elma deseler de, armut deseler de çıkmazdım.
Kuş üzümüyle göz göze,
Gülüşürdük sessizce.

Önceleri bodurdu.
Sonra biraz daha uzamıştı boyu.
Kuş üzümü, kuş üzümü
Bir tek sen biliyordun o gün niçin ağlayıp,
Neye üzüldüğümü
Eğer bir daha görüşemeyeceğimizi bilseydim
Seninle vedalaşır, hoşça kal derdim.
Herşeyden çok seni özledim,
Hemde çok özledim kuşüzümü.
Erdal Kartal-2012