Bu çoktan dünyanın
Birinci sahnesinde
Acının yanında
Dediler ki kaza
Çok içtik bilemedik

ölümü kuran
geceyi tutan
insandan
tuzak
kaza

acı
o
benden
çok önce
başlamıştı

Boşluğa tahta bir çıta uzatıldı
Elbise askıları için
Çünkü içimde yanan kırk mumlar
Birer birer sönecekti
Süslediler ölümü
Pilavlar pişirdiler

yanan
mumlardan
bebekler
yapılmayacaktı

acı yalnızca hayatın dengesi
bizi tutan kendi ellerimizdi

Çok bağırdım
neden

Kırk mumlar birer birer
Dediler ki kaza
Dediler ki zamansız ölüm
Dediler ki hayat
Doğada dönme dolap

Beşincinin ikinci sahnesi
hep yaşandığı gibi

Bu çok yorgun
incecik çocukluğum
acının yanında
kaygılı zamandan
bozguna geceye
açardı çocukluğundan
geçtiği mumlar sahnesiydi
hepsi beraber yanacakmış

Yorgun çıta yanacaktı
incecik uzatıldı çocukluğum
Elbise bağırdı
Bu askıları neden
çekingenliğim sahneden
çünkü dekorlarından

Birinci içimde

Oyunun acı sahnesi
Yalnızca acının kırk hayatın
yanında mumlar dengesi

Dediler ki birer birer
bizi tutan kaza
çok bağırdım neden

mumlar
birer
birer
sönecekmiş

pilavlar
hayatı
pişirecekmiş

bağırdım

neden acı
dediler ki
mumlar kaza


İzmir-1998
RENGİN ÖZESMİ