1
Yorum
12
Beğeni
0,0
Puan
1717
Okunma
nostaljik bir melodi
sığınılan hülyanın s/onsuz akışı
ne kahrolası bir uyumdu
damla damla inen düne dair
‘do-re-mi ‘ler ‘sol-fa-si ‘ler
karanlıkta üstüme üstüme gelen
hüzünlü şarkılardaki heceler
hayaletlerin dili gibi ürküten
her duyduğumda yeri göğü titreten
çöküşün yarattığı uğultu
ağırlığında ezilirken bir sefaletin
ruhumu ezdikçe yalnızlık senfonisi
ağlatırdı ezilip dökülmüşlüğüm
dinlerken dünü –akşamsız-
Cevap Yaz