"Sen cüce hayatımın
En uzun yarasıydın
Sol yanımın
Kimse bilmezdi"

Cüce hayat, kısa yaşamaya güzel bir betimleme, ki en uzun yaşayanlar da ömre doymaz gidermiş. Fakat yaralar kısa bir anlık olsa da bitmez sanılır kadar sızlatır bir yerlerimizi... Şiirin girişi, kuşlar vurlur, ceylanlar vurulur ve Kardelen; her şeye rağmen güneşe uzanabilmek için biter karlar arasından. Yer yer vurgularla "Kardelenler büyüsün de kabulensin herkes" der gibiydi!

Uslüp, şairin kişisel anlatım biçimi ile dil söyleyişi mukemmeldi, herkesin anlayabileceği türdendi. Şair, üslup, estetik kaygısı taşımadan olduğu gibi; içtenlikle yazmıştı. Gayet başarılı, elit bir çalışma(şiir) olmuş.




"Ben bahçelere çiçekler ekilirken ölmüşüm
Alnımda patlamamış bir merminin çekirdeğiyle
Her mermide sen öldün
Ben öldüm
Biz öldük"

Her mermiden hepimiz öldük(biz) evrensel boyutu; her mermi birileri yokederken birilerin bizden eksildiği sonucuna vardım her ne kadar patlamamış olsa da ama sonrada patlayabileceği mermeilerin olasılığı da vardı. "Ben, bahçelere çiçekler ekilirken ölmüşüm" slogansı bir söz gibi adeta vecizeydi. Mısra ile kelimelerin uyumu şıktı ve elit bir şiire damgasını vurmuştu; farklı, estetik ve ustaca...


"Ölmek ,evet ölmek
Ölebilmekmiş tam ortasında hayatın"

Aşk, ölebilmekmiş, sabır eetmekmiş ve tam hayatın ortasında bazen de ölmektir, etkileyici bir söylem veya söyleşiydi Kardeleni ile güzel bir hasbıhal olurken aşka selam durmuş şair ve aşkın, sonunda kazanacağını idealize etmiştir.

Üç bölümlük şiirde bunu da gözlemledim: Şiire görsel bakışımla -Giriş, Çatışma ve final/kriz; Toplamda çok harika bir şiir okudum, nedense Kardelenli şiirler okurkan gözlerimin önüne karlar gelir ve kar her zaman ilhamımı artırmıştır.

Şiirin finalindeki son iki mısra;

Aşk kazanacak
Sen kaybedeceksin !

Aşkların kazandığı yerde eminim kaybedende kazanmıştır çünkü kaybetmek de bir kazanımdır. Teşekkürlerimle ŞAİR...
Uzatıp kafanızı karıştırdıysam affola

Selamlarımla






Deman Ronahi tarafından 12/18/2012 9:19:35 AM zamanında düzenlenmiştir.