Çocuk, çoktandır çocuk olmayı unuttum Anne,çocukluğumun bittiği gün sevgiden nefret ettiğim gündü...

Çocukluğumun bitişini kabullenemedim bunu sana bağladım kızdım ,öfkelendim.
Bana yüreğimin köşesindeki çocuğu hatırlatamadın ama,denize attın beni Anne...
Özgürlüğün tadına varan o neşeli kuşu denizlere attılar ,sen tutup çıkaramadın.
Öyleki şimdi şimdi büyüdüğümü hissettiğim zamandan beri sana yaptıklarımın ızdırabını çekiyorum...

Seni benim gibi kimse sevemez Anne,,sana bağlılığımı kimse alamazdı sen isteseydin...
Sen senin küçük kızını aramaya devam etme Anne ,büyüdüm neyin ne olduğunu öğrendim..
Hayatı erken yaşta öğrendim,belkide hatalarım yaşımın küçüklüğünden oldu düştüm,düştüm..
Ama iyiki düşmüşüm çok şey öğrendim,bazen size hiddetlendim sonra unuttum..
Çün ki kuruyasıca damarım sizinle takışmama neden oluyordu.
Şimdi hayata takacağım çelme kaldı, bilirsin inatçıyımdır dediğimi yaparım,ama tam pes edeceğim zaman bana engel ol Anne...

Ben seni içten içe sevmeyi seviyorum,senin o büyümemiş sevgiye muhtaç yönünü seviyorum.
O çocuğu ben büyütmek isterdim ,seninle her şeyimi paylaşıp ağlamayı isterdim.
Ama sana yaşatılanlardan dolayı önümüze engel koymuşlar,bunun senin suçun olmadığını biliyorum bir tanem...
O yüzden ne kadar karşı çıksamda asıl laflarım sana değil,sana yanlış yapanlara isyanım...

Benim kadar vefasız bir çocuğa sahip olmanda kaderin sana yaptığı bir oyun.
Olmuyor Anne sen nasıl değişemiyorsan, değiştirilemiyorsan,bende değişemiyorum.
Sen senin yaşadığın zamanın kurallarına hala uyuyorsun bende benimkine bu bir hayat oyunu yollarımız bir noktada birleşiyor...

Bazı zamanlarda okuduğum hikayelerdeki gibi saçlarımı okşamana ihtiyacım oluyor,ama bu beni güçsüz gösterecek hayata karşı diye kaçıyorum..
Sadece hayatta bir şeyden korkuyorum ,yatağa ne zaman başımı koysam aklıma geliyor,
KAYBETMEK sana doyamadan kaybetmek...

Her gün neden size daha çok sevgimi gösteremeden bu gecede gözlerimi kapatıyorum diye isyan ediyorum kendime.
Yatağımda tekim hayata oyun oynayabiliyorum ama kendime oynayamıyorum...

Seni seviyorum,senin saçının bir teli için canımı gözümü kırpmadan veririm..
Senin zarar vermesinler diye kopartıp suya koyduğun gülünün suyunu içtiler Annem kuruttular..
Şimdi dökülmemeye çalışıyor...

Ağlıyordum sana muhtaçtım
Ninninle susturdun sardın
Ninni bitti...
Ettiklerim sana yetti anne.





ÜZGÜNÜM...


üzdüm biliyorum,ama seni her üzdüğümde ruhumdan bir şey kaybettim...






DAĞÇİÇEĞİ