BİRİNİ DÜŞLERİM GÜLÜMSEYEREK

Ayağa kalktım
Pencereye doğru yürüdüm
Perdeyi araladım
Çılgın bir rüzgar
Ağaçları bir bir sallıyor
Yapraklar uçuşuyor
Sokak lambaları sallanıyor
Reklam panoları
Islık çalan rüzgara eşlik ediyordu
Yüzümde bir gülümseme oluştu
Birden
Onu böylesi bir günde tanıdım
ve yine böyle bir günde kaybettim

Oturdum koltuğa
Dayandım geri
Elimde kahve var daha ne gerek
Birini düşlerim gülümseyerek
Ne bileyim ben
Sen aklıma düşende
Ne aralığın ayazı
Ne nefes almamı güçlendiren rüzgar
Duygularıma gem vuramıyor
Mutluluk moduna geçiyor beynim
Yaşadığımı hissediyorum yeniden
Bayram çocukları kadar şen oluyor yüreğim

Oysa
Her akşam
Pencere dibinde yollara bakıp
Seni beklediğimi
Ve her içli şarkıda
Yüreğimde
Özlem şarkıları açtığını bilseydin
Gider miydin hiç
Köşe başlarına odaklanan gözlerim
Ha çıktı, çıkacak diye
Umutlanır mıydı hiç
Ey sevgili
Bir bilsen
Dillerim seni söyler
Dudakta nağme adın
Ayrılğa esir düştü sözlerim
Yıllar yılı seni arar gözlerim

Dedim ya sevgili
Yine senin için attı bu yürek
Birini düşlerim gülümseyerek
Kara gözlerinde meltem esiyor
Kızıl sarmaşığın sarışı gibi
Senli dualar var avuçlarımda
Düşün ey sevgili
Sevgili düşün
Beni böyle bitkin
Seni düşünürken düşün

Yine bir şiirle ettim yadını
Buğulu camlara yazdım adını
Bak rüzgar esiyor
Söze ne gerek
Birini düşlerim gülümseyerek

Sadık Dağdeviren
Aşık Lüzumsuz