Ey İstanbul
Belki biraz uzağız
Olmasa da ten temasımız
Hiç seninle.

Aynı çarpar yüreğimiz.
Belki de duygularımız aynı
Gözyaşlarımız farklı sadece
Benimki beyaz,seninkisi Fatih mavisi

Seni seveceğim ömrümün sonuna kadar,
Çünkü bir sen varsın,
Canım diyebileceğim.
Bir de;
Son akşamları eylülün...
Kimi zamanlar sevmek;
Sonbahar bitince de olur.
Yağmur kokar kaldırımlar şimdi:
Sokaklarında aşk gezer...

Oysa Avcılarda gariban bir evin çatısında
Serçeler cıvıldaşır,
Ben şimdi yalnızım Eyüp’te tek başına
Mecburmuyum seni beklemeye
Halbuki şimdi seninle başbaşa olmak,
Seni koynuma almak isterdim EY iSTANBUL...

Seninle nefes nefese olmak
Isıtmak seni tenimin sıcaklığında
Ruhumun en kor yerinde,
Ne güzel olurdu seni yaşatmak...

Dinle sevgili,
Topkapı sırtlarında bir ezan okunuyor
Duyuyormusun...
Özgürlüğü hatırlatıyor insana
Sende güneşin ,ayın gecenin sustğu yerde
Senelerce sonra beni bekle,ey İstanbul

Eğer istanbul
Bir gün kavuşursam sana
Hayal ettiğimden daha güzel çık karşıma
Bütün sevecenliğinle
Ha Unutma !Ey İstanbul
Benim güzel sevgilim:
Çıkarmamış ol
Fatih’in gelinliğine taktığı kırmızı kuşağı...

Şimdi yanımda olsan
Uzansam ,Avcıların bakir sahillerine
İnan ki sendan başka kimse yok içimde
Oh ,ne güzel olurdu erisem masmavi gözlerinde.