Gidiyorum
Ne varsa kalan bu acı tecrübeden
Eteklerime toplayıp...
Rüzgar süpürüyor sevdanın izlerini çıkmazlarımda
Temizleniyorum...

Şimdi
Sulara düşmüş yakamozları toplayarak
Gözbebeklerime...
Ayışığının yıkadığı limanlarda bekleyen
Düşlerimde büyütüp yeşerttiğime
Gel-gitleri olmayana...
Gidiyorum...

Acılarımın tükenip
Vefasızlıkların bulunmadığı diyarlara...
Gölgeleri izlemeyeceğim
Kaldırım taşlarında ayak seslerini dinlemeyeceğim
Sensiz yarınlara
Özgürlüğüme
Sonsuz barışa
Saçlarımda baharı taşıyarak
Aşk iklimlerine
Gidiyorum
Gidiyorum artık...

Sen olmayacacaksın gecelerimde
En derin yerinde sıçramayacağım uykularımdan
Sabahı karşılayan değil
Sabahın kirpiklerini okşadığı olacağım

Gece mavisi göklerim olacak
Gecelerim olacak
3-5 nöbetlerine kalkmadığım...

Mahzun bakmayacak gözlerim
Hüzünlü şarkılar çalmayacak
Şiirler yazmayacağım
Hüzzam bestelenmeyecek güftelerim...

Bakışlarıma tünemeyecek uçurumlar
Darağaçları, sehpalar kurulmayacak
Ömrümün meydanlarında
İhtilal çığlıkları atılmayacak arka sokaklarımda


Ama
Ben
Uzak diyarların Asi Maralı...
Bir gün yeniden doğacak
Meydan okuyacağım yalanlara...



Eylül GÖKDEMİR... 14.KASIM.2007