Tanrım
bugünlerde;

eksiğim,
sazımdan bir teli çalmışlar
eksik çalıyor müziğim…

hüzün,
mum olup yanan gençliğim
yanarak tükendikçe
hüzünle parlıyor yüreğim…

yağmurun dilinden
konuşuyor sürekli gözlerim,
titriyor içimde bir serçe
ürkek, mahsun ,şaşkın

çaresizim, bedbahtım
sustu duygularım,
ses gelmiyor içerden;
inanç diyorum saklanıyor
güven diyorum sırtını dönüyor
yönümü bana hiç göstermiyorlar;

vurulmuşlardı zaten evvelden
sağ kalanlar, yaralı kalanlar
kıvranıp durmuştu
içimde uzun yıllar
belli ki bıktılar
gömdüler kendilerini
ve sustular…

günlerim de
talan olmuş, ziyan olmuş
bir an önce yarınları dünlere yığmaya
o son güne varmaya
hevesim artıyor

bugünlerde boşum
içimdeki hiçbir kuvvet
baskın gelmiyor, haydi demiyor
ne hissettiğim belli, ne de ne istediğim
bir de gözlerim
zamanlı zamansız
işte yağmurumsu konuşuyor ...

anlayacağın Tanrım
üzeri defalarca yazılıp çizilmiş
en sonunda silinmiş
boş bir kağıt kadar
boşum bugünlerde...

buruşturup atmakta,
üzerine edebiyat yapmakta
senin ellerinde Tanrım!

ya sönsün ışıklar hepten
ya da
en azından
umutlanacağım
bir ateşböceği koyuver yüreğime...

lütfen Tanrım...

( Dilek KARSLIOĞLU )