1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
3615
Okunma
Yürüyorum
delik ceplerimden hüzünler düşüyor
sarı bir sıvı olup kaplıyorlar zemini
üzerine basıp geçen onlarca kişi
olsun, zaten onlar beni hiç anlamadı ki…
yükseklerdeyim
gökyüzüne salıyorum içimdeki umutları
özgürlüğe azat edilen kuşlar misali
süzülüyorlar göklerde, sonra yitiyorlar gözden
belli mi olur, başka yaşamlarda hayat bulurlar belki.
bir yelkenlide yüreğim
rüzgarlarla oradan oraya savruluyor
onlarca mil kat ediyor yine de bulamıyor
sığınacak, sıcak, bağrına basacak
kendine göre bir limanı.
yağmurlar yağıyor üzerime
ıslatıyor beni koruyan her şeyi
çıkarsam versem hepsini eskiciye
acaba karşılığında verir mi bana
içimde yeniden açacak bir gökkuşağı….
( Dilek KARSLIOĞLU )
Cevap Yaz