Baharları kopardım gökyüzünden
Senin için indirdim
Yeryüzüne
Bütün gülleri açtırdım gonca gonca
Koktular buram buram
Sen geleceksin diye
Fırtınaları dindirdim denizlerde
Okyanusların da dalgalarını
Vurmasın diye
Senin vapurun kayalıklara

Haykırdım yeryüzüne
Susturdum insanları
Durdurdum zamanları
Sen geleceksin
Konuşacaksın diye sen

Müjdeleri müjdeledim
Sevinçlerini paylaştım
Masumların öksüzlerin
Kucağıma gonca gonca güller
Güllere bülbüller kondu

Açıldı gökyüzünün mavi bulutları
Ve arasından sen geldin
Boğuldu sevince yoncalar
Irmakların yosunları gülümsedi
Çağıldayarak karlar eridi dağlardan
Karıştı ırmakların coşkun sularına

Ne tatlı bir bahar
Ne güzel bir gelişti o
Gelişine müjde dedi
Kanat çırptı göçmen kuşlar
Yeni yuvalar yapmaya başladılar
Kurumuş otlardan ve çamurlardan
Sonra yumurtalarını bıraktılar
Mutlu yuvalarına
Bekleştiler günlerce üstünde
Nöbet tuttular düşmana karşı
Soğuğa karşı
Korudular hep aynı sıcaklığı
Çatlayıncaya dek yumurtalar
Ayrılmadılar yuvadan

Ve bir gün Senin gelişin gibi
Baharın gelişi gibi
Coşkuyla eriyen kar suları gibi
Köpük köpük deniz dalgaları gibi
Geldiler dünyaya bir bir
Kırarak kabuklarını
Açtılar gözlerini dünyaya

Merhaba dediler yeryüzüne
Merhaba dediler insanlara
Dostluklara merhaba dediler
Merhaba dediler
Yeni zamanlara
Bitimsiz bir sevgiyle
Ve güvenle
Ufuklara merhaba dediler
Merhaba dediler yarınlara
Merhaba
Merhaba
Faruk ANBARCIOĞLU