şimdi
boş bir salıncağa
adım atmaktan aciz
içimde ki hüzünbaz çocuk

küsmüş bana
ben de
içinde bulunduğum an’a

rüzgarlara kaptırdım uçurtmamı
bir kağıt helvayı bile dişleyemez ki dişlerim
eskisi gibi,
bilyeleri sığdıracak ceplerim nerede?
ben hala o zamanda…

ben öğrendim de kırılmamayı
içimde ki çocuk kırılgan hala
o çocuk biliyor yorulmamayı
büyük bedenim ise yorgun hala

umarsızca rüzgarlara vururken saçlarımı
gerçekleri gözüme kaçıran
deli deli poyrazların zamanı_gelmese ne çıkardı
inançlarımı yerle bir eden
yalanları saptamasam ne vardı?

ben öğrendim güvenmemeyi de
içimde ki çocuk saftirik hala
o çocuk biliyor seveni de
büyük bedenim cesaret edemiyor yakınlaşmaya

ben yitirdim koca bir şehri,
şehirden geçtim de
benim oyuncaklarım nerede?

ben geçtim serden de
benim yarim nerede?

ikilemler,
zıtlaşmalar,
yanılsamalar
yanılgılar

şimdi
boş bir salıncağa
adım atmaktan aciz
içimde ki hüzünbaz çocuk

küsmüş işte bana
ben de
içinde bulunduğum an’a

( Dilek KARSLIOĞLU )