Doğmakta, yaşamakta, ölmekte insan içindir. İnsanın bu üç yaşam serüvenini Allah yaratılış sırasında zaten pilanlayıp öngörmüş. "doğacaksın... yaşayacaksın... öleceksin" Bu sırayı değiştirmek kulun değil, yalnızca Allahın yetkisindedir. Her insanın ve canlının dünyaya gelişinde, Allahın belirlediği süreyi mutlaka yaşasın hükmü vardır. Vakitsiz ve sırasız herşeyin yokoluşlarında insanın, insan faktörünün de mutlak rolü vardır, Allahtan sonra.

Ama Allah bu denli güzellikleri, nimetleri, imkan ve olanakları insan denen harika yaratılmışa sonsuz cömertlikte sunduğuna göere, onun belli bir süreliğine de olsa mutlak yaşamasını öngörmüş. Güçlük bunu insanın anlayamadığıdır. İnsanın yaşam sürecini irdelediğinizde sıfır yaşında ölene de, yüz yılı aşkın zamanları yaşamış olanlarına da rastlarsınız. Demekki; insanın yaşaması, yaşatılması "kurallara uyarak" birinci şarttır. İnsanı en anlamlı biçimde geliştirip yaşatmak, insanın işidir. Allah bundan son derece memnun kalır, canlı yaşamının dahada anlamlı olması için farkında olmadığımız olanaklar sunar.
Daha yaşamadan, yaşamın koşullarını özümsemeden, ölümü düşünmek, ölmek, bu insanın kendi kurgusu hatta fantazisidir.

Ölümün de kaçınılmaz bir gerçek olduğunu, evet insan her fırsatta düşünecektir. Ama, yaşamında bir gerçek olduğunu, ölümlülüğe rağmen, düzenli ve düzeyli bir biçimde yaşamak gerektiğini, hatta bunun ölmekten çok daha önce insana mutlaka yaşaması gerektiğinin, birincil hakkı olarak verildiğini bilmesi lazımdır. Bu nedenle ölüm son sıradadır. Esas olan insanın yaşamasıdır. Bu Hakkın istediği düzeyde ve kurallarda gerçekleşmiyorsa, insanın - insan gibi yaşamssına izin verilmiyorsa, burada Yaratana kusur bulmaya kulun hakkı yoktur. Yaşamı insana zehir eden insan, insanlar kusurludur.

Yaratanın ihsan ettiği onca nimetler, imkan ve olanaklar verken, insan akıl, güç ve cesaret gibi emsalsiz niteliklerle de techiz edilmişken; vakitrsiz, sırasız, nedensiz, ölümleri istemek, İnsan gibi harukulade yaratılmış bir varlığa doğrusu hiç yakışmaz.
Ölüm insan için kaçınılmaz ve reddeilmez bir zorunluktur. Ama sondur, bitiş noktasıdır, Yaratana teslim olmaktır. O ana kadar geçmiş zamanı insan nasıl yaşamış ve değerlendirmiş, insanın insan gibi, yaşama yakışır, yaşayıp yaşamadığını öldükten sora çok daha kesin verilerle öğrenir insan. Belki de o verilerden kendisine örnek olacak, kendisine ve toplumuna yarar sağlayacak, "yaşam koşulları" bilgilerini de edinebilir.

Değerli şairim özenli bir çalışmanın ürünü olan şiirininiz bana bunları düşündürdü. Ben de, yarar sağlar umuduyla sizlere yansıttım.
Esenlik ve mutluluk dileklerimle sizi selamlayıp kutluyorum. Kemal polat