Sonbaharı hiç sevememiştim
Senden önce
Bana bitiklikleri hatırlatırdı
Dökülen yapraklar, kaybolan çiçekler
Dağılan bostanlar
Kuruyan toprak, esen rüzgar
Ordan oraya savrulan bitkiler
Hep korkutmuştu havanın bozuşu
Yağmur yağarken gürleyen gök yüzü
Yağmurla birlikte patlayan şimşekler
Çocukken karşı dağa bakar
Yağmurun ordan kayışını izlerdim
Bahçemize, çatımıza, yanımıza gelişini
Her yanı sarmalayışını
Anneme sokulur, içimden dua ederdim
Annem yaşlanmasın, yanımdan gitmesin
Daha sıkı sarılırdım
Annem korktuğumu zannederdi
Oysa korkum annemdi
Sonbahar gibi olmasın, sararmasın
Hep yazda, baharda kalsın, kaybolmasın
Ama bir on altı Eylül’de
Sen geldin
Benden bir parça, bir nefes
Sonbahar anlam değiştirdi
Yeni bir güç, yeni bir başlangıç
Ne çok sevdim seni
Kaç gece ayakların ellerimde
Sabahı ettim yerde
Seni koklarken çiçeklerin solmadığını
Ellerin avuçlarımda iken çimenlerin yeşerdiğini
Saçlarını tararken, mutluluğumun arttığını.
Ağlamaların batmaz, hoşuma giderdi
Hastalanınca canım yanardı
Nerde hata yaptım der, kendimi suçlardım
İşte böyle Nazoş
Bana kendinle birlikte sonbaharı sevdirdin
İyiki Sonbaharda girdin hayatıma
Bana hoşluklar getirdin






Hayatımı doldurdun NAZO GELİN doğum günün kutlu olsun.Rabbim önce sağlık ve huzur sonrada tüm dilek ve isteklerini gerçekleştirsin.
Daha nice on altı Eylül’lere.

Nazlıgelin