Kokunu duydum, dokunduğunu da
Bana bakıyor o güzel gözlerinle
Bir şeyler anlatıyordun
Dinliyor ama anlamıyordum
Seni öyle özlemiş
Öyle kendimden geçmişim ki
Gözlerim MENEKŞE gözlerine takılı kaldı
Sonra kokunu çektim içime
Çok özlemiştim, çiğerlerimi doldurdum
Ellerini tutup öptüm defalarca eskisi gibi
Kafamı göğsüne dayadım
O günkü gibi sıcacıktın
Saçlarımı okşadın
Yattım dizlerine, ağladım ağladım
Yaşadıklarımdan birazını anlattım sana
Geçecek Nazlı’m dedin
Nazlı’m deyişine kurban olduğum
Bana kimse Nazlı’m demiyor
Sen gittin gideli

Nazlı Gelin
26 / Mart / 2012



--------------------------------------------------------------------------------
Bu şiirin hikayesi:

26 /Mart / 2006-- O gün gittin dönülmeze ANNEMMM.. Aradan günler,aylar ve koocaamann altı yıl geçti Oysa daha dün gibi..Telefon açsam konuşacak, evine gelsem beni karşılayacaksın..
Resimlerinde o güzel gülümsemen,gözlerinde o buğulu bakışların,sesindeki o munis yumuşaklık.Ardından o hiç doyamadığım kokun geliyor. Zaman zaman..
- Nazlı’m yavrum.. Dediğini duyuyorum .
O kadar gerçek ve sensinki.Hani seni ellerimle yıkamasam,yalandı diyeceğim.. Velhasılı, o altı yıl bile,sana olan aşkımın bir zerresini götürmedi.Tam tersine özlem attı içime avuç avuç. Seni meğer o zamanlar seviyorum zannetmişim.Oysa seninle doluymuşum ben. Şimdi sana benzettiğim kişilerin ellerinden öpüp, boyunlarına sarılıyorum ama hiç biri senin gibi kokmuyor ve yakından bakınca hiç biri sana benzemiyor..
Senin gibi deyil bakışları, gülüşleri, konuşmaları. BENİM ANNEM,MELEK ANNEM,BEBEK ANNEM, NUR ANNEM.
Sana şimdiki ninnim duam.Rahmet,gözümden akan, gönül bahçemin incileri engel olamadığım.. Buluşacağımız güne kadar,BİNLERCE RAHMET RUHUNA, EL FATİHA.