Tebrikler dost kaleme.

Bizide derinlere daldırdınız şiirinizle.
Şiirinizi okurken bende köyüme gittim,arkın üzerinden atlayıp bostanımıza girdim.
Koparıp yediğim salatalıkların tadını doyasıya hissettim ki o tadı yıllardır hala tadamıyorum ya.
Dedemi,ninemi,kedimizi,köpeğimizi,velhasıl hayatın tadını ,yaşamın zevkini yeniden hatırlamamıza vesile oldunuz.
Sağ olunuz.
SAYGILARIMLA.

Duygusuyla, anlatımıyla çok etkileyici bir şiir okudum. Değerli paylaşımınızı ve güçlü kaleminizi içtenlikle kutluyorum. Saygı ve sevgi ile kalın.

Hikmet YURDAER

bazan bir kelime alır götürür insanı diline yüreğine sağlık kalemin daim olsun

Hüzün dolu bir öykü...
Bana ormanları ve fındık bahçelerini anımsattı...
Bir zaman saplantı olmuştu bende...
O gazelleri çiğnemekten korkar olmuştum.
Ya altında yılan varsa!...

Bugün o yılanları bile özlüyorum...
Dere kenarında bir yılan görmüştüm...
Beni görünce kaçmaya başlamıştı...
Gövdesinin üçte birini yukarı kaldırmış gidiyordu.
Kafasının arkasında süs vardı...
Bir taş attım, kıvrıldı...
Sonrasına bakmadım...
Dönüşte ölmüş olduğunu gördüm...
İçim buruldu...
Çünkü hiç yılanlardan zarar görmemiştim...
Gelenekler gereği öldürürdük yalnızca.

Her Yerde



Bir ezgi duydum derinden
’’Evlerinin önü yoldur, yolaktır’’ diye
Türküdeki yolak kelimesine takıldım
Benim memleketimde de
Yol ayırımından aşağı inişe
Yolak derler
Evimiz ve annem geldi aklıma
Çocukluğuma gittim
Sık sık rüyamda gördüğüm evimize
Yolaktan inerken solda
Kocaman bir ceviz ağacı vardı
Dedemindi
Son baharda, gazellerin içinden
Ayağımı sürüterek, ceviz bulurdum
Çok eski bir ev vardı evimizin önünde
O ikisini arasından ark akardı
Merdivenlerimizin yanında kümes
İçinde horoz ve tavuklar
Annem bulduğu her karış toprağa
Ekerdi bir şeyler
O yüzden her yer yemyeşildi
Kocamandı evimiz
İçi annem kokardı
Babamın yerine de koymuştum annemi
Annemi herkezin yerine severdim
Öyle sıcacıktı ki göğsü
Yaslanınca hiç üşümezdim
Bir de Mestan vardı
Annemle, anneannemin evine
Bahçemize gider gelirdi
Ben ya arkalarında
Ya önlerinde
Annem nerde ben orda
Bahçede, derede, dağda
Ağaçta, bostanda.
Velhasılı annemle her yerde
Mestan öldü
Ev istimlak oldu
Ceviz kesildi
Ark kurudu
Annem gitti
Ben yolağın başında
Başım, ellerimin arasında
Hala Mestanı
Canım annemi beklemekteyim
Oysa annem beni bu kadar bekletmezdi.

gazel-Sonbaharda ağaçtan dökülüp kuruyan yapraklar.
ark= İçi oyulararak suyun akması sağlanan yol.
Nazlıgelin




Özlem le kaleme alınmış çok güzel dizelerdi okudum
Kaleme yüreğe sağlık üstadım
Nefisti şiirin haz aldım okurken
Saygılar selamlar

GÜNAYDIN
bir şafak vaktiydi acısını henüz süpürmeden annem.,
buğuluydu gözleri iç çekerken kederle yaşama sıkı sıkı sarılırken hüzünle.

tebrikler dost kalem

Anne özlemi düşmüş mısralara
yüregine saglık şairem