Yalnızken körlenir sensizliğimin ateşi.
Yakar,kül eder geceler de bitirir beni.
Gecelere dökerim gülüm,ben hep içimi.
Onlar da vuramaz arkamdan kader,değil mi?

Geceler sırdaş olur gülüm,sensiz günlerimde.
Kimselere söyleyemez,ben neler neler desemde.
Ben kendime bile,hiç güvenemediğim günlerde.
En güvenilir sırdaş,arkadaş;geceler ömrümde.

Hasretinle büyüyen yalnızlık,bana yoldaş.
Uzun,karanlık geceler;bana bu yolda sırdaş.
Sokaklara salar beni, bu iki kötü arkadaş.
Her sokağın sonunda,biraz daha sensizlik.

Sana çıkan sokaklar,bir başka güzel gözümde,
Yormaz o sokaklar,bir bulut misali hafifte.
Dönüşler uzar da uzar,aynı yol değil mi be!
Anladım ki,tek fark sensin gönlümün baharı!

Yaşamak mı sensiz yaşamak;ha ölüm,ha yaşamak.
Ölümü bir bedende,her gün defalarca yaşamak.
Bu ömürde tek sen kaldın,uğruna katlanılacak.
Sen kaldın bu ömürde,maziye surat astıracak.

Nedir bu kaderimin benden beklediği haykırış,
Çilekeş ömrüme bilmem,var mı başka bir bakış.
Bilmem değişir mi?Bu hergün ki kötüye gidiş.
Anladım ki,sen mutlu ol yeter gönlümün baharı.

Unut diyorsun sevdiğim her bakışınla, bana.
Dört duvara inat,kalp yaram mahkumum sana.
Unut diyorsun sevdiğim unutmak kolay olsa,
Yanarmıyım be sevdiğim,ben bu kardar bu aşka...

---------------->BURHAN SEVİMLİGİL<----------