Çocukluğumdaki Erdemli 1966-12 Eylül 1980 Arası


Hatırlarmısın eskiden erkenci gelincikleri toplardık
Karşı dağın saydam rengine tutunan
Yalınayak adımlarda sakınırdık çocuksu ellerimizi
Ateş kırmızısı böceklerden

Çet tepesinin kayalıklarına bağdaş kurup,keçiboynuzu koklar
Emsalsiz düşler kurardık Akdeniz gözlü Erdemlimin göğünde
Çıplak ellerimizle silerdik,havaya attığımız taşın
Kafamızda açtığı kanayan kızıl güneşini.

Saklambaç oynardık zifiri gecenin yanağında
Taştan evlerin arkasına saklanırdık yavru tavşan gibi
Son sobelerini yapardık mehtabın alnına
Hilal kazırdık Küçük Sorgunda tırnaklarmızla kayalıklara

Buğday kavurkası taşırdık mahpustaki Alperenlere
daha biz 10 yaşında,jandarmaya görünmeden
Hatırlasana heyhat,gardiyanada öpücük uçururduk elma yanaklarımızdan
Zindanda bitmişti ilk başkaldırışı başkaldıranlara,Gaziantepli Ömerin

Hatırlasana! birini kasığından vurmuşlardı itler
Gözleri önünden Amasya elması kalpli çocukların
Demir atmıştı içine hainliğn bir kere
Neden sonra kaldırımın ortasına düştü sesliharfler ,bağırdı özgürlüğü Aysel Bulutlar

Nedense nedeni bilinmeyen bir ihtilale sevindik
Bir sabah bizde bir ihtilal kadar yalnızdık
Bir ihtilal kadar vefasız gençleri bıraktılar orak çekiçleri elinden
Dün derin bir nefesten sonra bitmişti,yarınlar bizim yarınlar ne getire

Cennete uçtuğumu gördüm rüyamda, sevinemedim
Fani hayatta iki kez ölünmüyor
İşte öyle Güzel Erdemlim,Allah neylerse güzel eylesin
Düşünsene zaman bile bir saniye öncesi değil zaten
Bu şehir başlasın doğurmaya yiğitlerini yeniden