perdelerde altın kaplama ölü çiçekler
rüzgâr eser de yaprağı kımıldamaz gülün
cibinlik emsin ışığı
rüzgârı bir parça kesilsin güneşin
denizin dalgası, perdeye aktığından beri
düz değil pencerelerim

canım solmuş gül böreği çekti

gece boyu bakışış
geveze duvarlar sağır etti gözlerimi
yalnızlığı sevmiyor
kalabalıktan nefret ediyorum

anılar
hayaller
ölüm
ve kusur
yine şalteri attı kalbimin
çok sesli ağrıyor ruhum

gözüm, merceğini emziriyor
büyüyor da yuvasını çatlatıyor göz bebeğim
hani akrebin doğumu gibi
patlıyor görüşlerimin rahmi

gözyaşı, gözün orgazmıdır
oh yeah baby

klavyesi çatlak sesim
soluğuma yetmiyor
boğazımda ölüyor kelimelerim
şiir değil, cümlelerin cenazesi

biliyorum denizi eksik Ankara’nın
nemdem olamayışımın nedeni
bitki örtüm, Çernobil çay çiçeği

neyse ben ölüyorum,
mezar taşı salıncakta
haydi kalın sağ’lıcakla


fhrn-jir-mç