neydir ki aşk anlamadım yıllarca
bir gözde gördüm sıcak bir yaz akşamında
ve damladı yavaşça
kalbimin en mahrem kısımlarına

kaçar oldu neşem zamanla
düşünce o gözler istenmedik bir anda aklıma
geceler uzadıkça uzadı
o gelince bir şarkıdan bir şiirden aklıma

daha dündü o nu gördüğüm oysa
aylar geçmiş aradan
zaman hangi ara su olup aktı yanı başımdan
gözyaşlarımın arasından hiç anlamadan

kafamda ki yaşama dayir sade üç beş düşünce
onlarda yok artık hayallerimde
kaybettim bu yalnızlığın içinde
yok oldu aşkı tadınca o gözlerde

soldu hayallerim birer birer takvimlerde
kar taneleri düşer oldu saç tellerime
kurudu göz pınarlarım avuç içlerimde
konuşmaz oldu dilim onca rüya son verince

oysa istediğim sade bir hayattı onun gözlerinde
düşlediğim sade bir rüyaydı onun busesiyle
beklediğim sade bir ölümdü onun ellerinde
çare yok şimdi hiç birşeye

anlaşılan beklenende gelmeyecek bu ömre
vakit geldi o zaman her şeyi bırakıp bu kentte
yaralı gönlümle düşüp yollara sessizce
yaşamak, hayata uzak bi yerde bu ömrü yalnızlığım ile