7
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1646
Okunma

Mor şafaklarda, bir alaz türkü duyulur
Dağların ardından
Cümle alem uyanır mavi düşlerinden
Bir ceylan ağlar uzaklarda
Bir anne ninni söyler kundaktaki bebesine
Salıncaklar kurulur gökyüzüne
Umutlar büyütülür bir o yana bir bu yana sallanarak
Bir hüzün bestesidir
Sazımın kırık tellerinde inleyen
Ama kısa
Ama uzun
Ama yürek burkan
Yine de dinlemeden duramam
Ezgiler çınlar kulaklarımda
Sevgiler büyütülür notalarda
Bir ben başaramadım sevmeyi
Kaç kez denedim oysa
Hep bir şeyler eksikti
Kâh huzur, kâh mutluluk
Kimi zaman umut
Sevinç
Neşe
Kaç türküde dile geldi aşk
Kaç kere yeniden bestelendi
Hiç kimse çözemedi yüreğimin gizini
Açamadı kapısını, anahtarı üzerindeyken
Ve işte korktuğum buydu
Ben öldürdüm aşkı
Parçaları dağıldı şehrin dört bir yanına
Toplayan kim
Bulan kim
Kim birleştirdi parçalarını
Kimler büyüttü aşkı öksüz ve yetim
Güvercin kanadında bir garip sevdaydım
Yel vurdukça ılgıt ılgıt savruldum
Gül yaprağında dinlendim
Geceden kalan çiy damlalarından içtim aşkı
Umutlar büyütüldü, salıncaklarda
Sevgiler büyütüldü, bir şarkının notalarında
Aşk büyütüldü, öksüz ve yetimken
Bir ben garip
Bir ben biçare
Kapadım yüreğimin kapılarını
Anahtarını attım bir kör kuyuya
Yeniden
Yeniden
Yeniden sevemem
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.