Doğar doğmaz başlar vazifen
Büyüdükçe artar günbegün azalmaz hiç.

Ağlama! Erkek adamsın. Fazla gülme!
Yakışır mı hiç öyle karı gibi gülmek erkeğe…

Her yaşta yeni mesuliyetler üstüne üstüne
Eklene eklene dev gibi yükler altında
Ezilmeden başı dik durur erkek dediğin.

Hey yavrum hey

Kimse inanmaz derdin olduğuna
Sevgiye susadığına inanmazlar hiç.

Ne yârin ne anan ne başkası
Saçın okşansın diye bekleme boşuna.

Ama uzatır kimler kimler başlarını
Şefkatine muhtaç ilgine aç nice can
Sana güvenir ve senden beklerler ne çok şeyi.

Kaçsan yakışmaz ayıplanırsın
Küssen alay ederler üstüne
Darılmak senin ne haddine
Erkeksin ya arkadaş
Ağır ol biraz ağır
Ağır ağır ağarırsın

İçine atarsın ama sığmaz öfken içine patlarsın
Bağırırsın vurursun kırarsın yakıştırırlar
Ama ağlayamazsın hıçkıra hıçkıra
İçine seller birikir boğulursun

Eee erkeksin katlanacaksın çekeceksin
Ömrün biterde çilen bitmez adamım
Mezarda bile rahat edemezsin

Yok öyle kaçıp gitmek bu diyardan
Hem kalacaksın hem de güdeceksin develeri

Oldu gittin, dertlerin vazifelerin bir koşu hem de
Senden önce varırlar gideceğin yere kurulurlar hayatına

Hay ben böyle erkekliğin…

(devam ederim belki)

Neyzence
Neyzen Muharrem Ali