![]() zamane aşkı-1
Her şeyin bir raconu
Usulu, adabı var “Ben uçtum” deyiverip Ayrılmaz delikanlı Önce kısa bir giriş Bi öksürükle başlar Veda muhabbetleri Biraz redif kafiye ve cafcaflı bi nazım Yüzündeki tükrüğü silecek mendil lazım Gözyaşına kanmayan delikanlı bir yürek Biraz da ikiyüzlü Üzgün görünmek gerek Eskiden mektupları iade eder idik Şimdi yeni yetmeler mesajları siliyor Bacısından ayrılıp Ablasına dalıyor Ablası mız mız ise Annesi şans buluyor Ondan da vazgeçince Babaanne gülüyor Takma dişleri silip Balkona takılıyor Emekli maaşını çekip kontür alıyor Gençlik resimlerini Habire kopyalıyor Basma etekliğini atıp giriyor tayta Bir gece özel kuvvet Basıyor mekanları Bir masanın altında saklanan babanne “evladım buralarda bi protez olacak” “öpüşürken çıkarıp şu kenara koymuştum” Diyor memur Necati “ anam sen ne diyosun” Bu yaşta bu halinle neler düşünüyosun” Belini doğrultarak kalkıyor kocakarı “ülen puşt! vücut benim, sana ne yaptığımdan” “ bi şey olursa kürtaj olmama da gerenk yok” “Merkez 43 34” ..diyor Necati memur “Burda bi nenemizi bastık masa altında” “Ne yapalım amirim şaşırdık valla billa” Amir tecrübesiyle telsize asılıyor “43 35 “ diyor “ Bırakın o neneyi” “Başımıza dert olur göremeyiz seneyi” |