//pembe düşler sokağının nemli odalarında
umut tacirleri cirit atardı gün boyu
solgun yüzler, yorgun bedenler yol alırdı umut çıkmazlarında
değişmez bir kaderin bitevi yazgısında//


pembe düşler sokağının hırçın çocukları toplanır bir bir
kınnik oynayan düşlerle avunur çocuksu sevinçler
nerede olduğunun ne önemi var
izbe ve köhne köşe başlarında,
saatlerin sinsi debdebelerinde vururken zaman
gazap üzümleri ekilir, metruk bir yerlerde
boy boy salkım salkım yetişir pembe düşlerde



yıldızlarla nanik oynayan yaramazlar
bilirlerdi
pinokyo yalanlarıydı “yarınlar”
ve bu sokağın tüm kapıları
pembe düşler sokağına açılır .
sıvası dökük odaların hüzün kaplı duvarları
kederli ve asık suratlıdır

bir ayakları topal
ve kırık iskemle gibi hep duvara yaslanır
adamlığa soyunsalar çocuk yanları kanar
sevinçleri yarım kalır
nikotin kokan parmaklar gibi
sararan düşlerin tortusu çöker
tüm kasvetiyle sarılır keder
kiremitlerde raks eden yağmurun sesi
ateşböceği masalları fısıldardı kulaklarına
rüzgarın ıslığında meçhul koylara demirlerdi umutlar
akşamın kesif dumanlarıyla pejmürde…
pembe düşler sokağında hüzün ne, nerede?


her neşe kendi hüznüne
her doğru kendi yanlışına sarılır
her kapı kendi çıkmazına açılırdı
zamanın hükümsüz saatlerinde


lastik ayakkabılar kaç kez yamanırdı
kaç dilek tutulurdu cuma akşamları
tütsüler kaç kez taşınırdı başlardan
kaç kez genizler yanardı dumanından

pembe düşler sokağının müdavimleri
kardeşin kardeşe kıydığı
acının yok sattığı
yağ, şeker, ekmek kuyruklarının
sırat köprüsüyle yarıştığı
gidip de dönmeyenlerin
“kayıp aranıyor”ların sokağı…

Pembe düşler sokağı
tanrının tüm sabırları bağşettiği
tüm sefaletlerin mirasyedisi
acılarını yüreklerine kazıyanların mekânı…

anason kokusuna karışan kocakarı gülüşleri…
duyulurdu şurdan buradan bitimsiz sohbetleri
ağıtlar, ninnilere, küfürlere karışır
“düşük” haberleri yayılır
taze gelinlerin

afaroz edilmiş gülüşler
giyotin kaçığı başlar
umutlar
umutlar
umutlar
Pal Sokağından yukarı
Midak Sokağı’na akar…




ŞİİRİME BUĞULU SESİYLE CAN VEREN ÜSTADEM, BİRİCİK ABLAM, SAYIN HAYRUNİSA ŞENEL (SİYAHGECEM) HANIMEFENDİYE SONSUZ TEŞEKKÜRLERİMLE...