üzgünüm sevgili.
büyütemedim seni içimde.
kaydın gittin her defasında ellerimden.
dur diyemedim!
gitme kal, diyemedim
üzgünüm sevgili öldüremedim kendimi ellerinde!

şimdi aşka eksik iki aşığız!
soysuzlaşan bir acıyız!
ikimizde bulamadığımız bir aşkı doğarken, öldürdük yüreklerimizde!
hazırdık oysa sevmeye,
birbirimiz için koşulsuz ölüme.
ayrılık zamanı geldiğindede ölmedikmi söylesene sevgili!
üzgünüm sevgili!
aldığım nefes hala sana adaktır yüreğimde.
kesmeden bileti ayrılığa, gidişini izledim uzaktan.
gözümden iki damla süzülen yaşlar bizi anlattı!

üzgünüm sevgili.
dur diyemedim.
gitme kal, diyemedim!

şimdi yapayalnız yüreğimde seni ararım koca şehirde.
kokunu sorarım kaldırım taşlarına.
yolum sendin oysa, artık can yok bedenimde.
söylesene sevgili, öl dedim de ölmedin sen de!
gel dedinde gelmedimmi koşa koşa!
kan revan ölüyorum sensizlikte!

küskünüm sevgili.
Seni veren ALLAH’a kurban olmazmıydım ben bakarken gözlerine,
şimdi ölüyorum en tenha yerlerde.

Asıp kesiyorum mısraları ardına.
kaç şiirimde cinayet işledim
katil oldum sözlerimde
tükenmez denen kalemler bile tükendi gidişinde!

sığdıramıyorum yokluğunun boşluğunu içime!
ölüyorum sevgili!
Ölüyorum bakamadığım gözlerinde...