Ey kader! Yine mi oyuna geldik!
Yoruldu musalla bitmiyor salâ
Baharın en güzel ayına geldik
Azrail kapıdan gitmiyor hâlâ...

Methiye dizsek de somurtan kışa
Belli ki kararlı; Ne etsek boşa
Gün doğmuş dallara konan baykuşa
Bağların nazlısı ötmüyor hâlâ...

Zehri zerkettikçe batan iğneler
Kim bilir kaç tabut saydı anneler
Hüznün pençesinde gamlı hâneler
Bacalar huzurla tütmüyor hâlâ...

Yine yitik yıllar yollarımız dik
Hünkâr kapısında başımız eğik
Bilmem ki ihlas mı huşu mu eksik
Dualar, niyazlar yetmiyor hâlâ...

Ne kadar da gayret etmiştik oysa
Hamaklar boş kalsın yaşamak buysa
Biri bir tezgâhta satışa koysa
Bu asır beş para etmiyor hâlâ...

Düşler paramparça umutlar ekte
Kâdir’in buyruğu kadere dikte
Kahrın her tonunu hatim ettikte
Ruhumuz neşeyi tatmıyor hâlâ...

Tefrika olsa da tasada birdik
Kaprisli talihi yoldan çevirdik
Bahtın huzurunda sıraya girdik
Ömrüme nebze haz katmıyor hâlâ...
...
Sabrım harlı sacda; Dem üstüne dem
Kollarını açta sar beni annem...

Mecit Aktürk