bir tokat gibiydi topuk sesleri,
yağmur damlaları yüreğime saplanan bir kurşun
ve kapının çarpılışı
ömrümün yarısını alacak kadar acımasızdı...

ömrümün diğer yarısı da
sen giderken sana armağanımdı.
anla işte
bende beni yaşatacak ben kalmadı...

rakı kokan sofralarda sessizliğim.
dudaklarımda ismin,
sol yanımda bir resim,
daima aklımın uçurumunda
bıçak kadar keskin gözlerin.
boş kadehlerin bana kalan yansımasında
sensizliğim...

umut rengi hayallerde
sarhoşluğumun kadehlere bir kere daha dem vuruşu,
birbirinin aynı gecelerde
kayıpsız sen nöbetlerinde,
kayıtsız bir sabaha teslim
özlemenin bendeki çocuksu duruşu...

Nesli tükenmekte olan bir sevda,
Esareti daima gözyaşı.
Şubattan kalma veda,
Esareti daima gözyaşı.

her zaman eksik olanları büyüttüm
koymadım engel
zamansız yıkılışlara.
şimdi kırık kadehler bırakıyorum,
eğer aklına gelirsem
beni onlarda hatırla...

kalbimdeki yara kadar derin
aklımdaki sorular.
doldurmuyorum eksikliğini
yalanlarla.
ve sen gün batımlarımın sebebi
hem beni mahvettin
hem de kendini...

olsun be
olsun sevgili
bu benim hatam değildi.
sırf gitme diye
daha az sevemezdim seni...

Nesli tükenmekte olan bir sevda,
Esareti daima gözyaşı.
Şubattan kalma veda,
Esareti daima gözyaşı.