-Paslanmış Şiirler-

Küçüktüm, büyüdüm geldim bugüne,
İçtiğim çorbanın tuzu babamın.
Sönmedi ocağı tüttü her zaman,
Yanan bu ocağın közü babamın.

Uzunca boyluydu elaydı gözü,
Çok sert görünse de gülerdi yüzü,
Haksızlık oldu mu bitmezdi sözü,
Haksıza hançerdi sözü babamın.

Gömleğin üstüne yelek giyerdi,
Beyaz kuşağını bele sarardı,
Hor görmez üç öğün yemek verirdi,
Her zaman tok idi gözü babamın.

Durmadı, çalıştı ölene kadar,
Hep faydalı oldu vermedi zarar,
Allah’tan başkası olmaz bir karar,
Bazen kışa döndü yazı babamın.

Ayrıldı bir müddet gurbete gitti,
Bir çeyrek ömürü burada bitti,
Amel tarlasına hep hayır ekti,
Hep iyi anılır özü babamın.

Sanatından başka yapmadı servet,
Bu yüzden kimseye etmedi minnet,
Yalnız o yâr ile etti muhabbet,
Her zaman gülerdi yüzü babamın.

Recep usta idi babamın adı,
İyilik etmekti bütün muradı,
Ölünce kalmadı ağzımın tadı,
Silinmez gönlümden izi babamın.

SELAHATTİN KOŞAR