İnsan her doğum gününde hayatını sorgular,bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçer hayatım roman dediğimiz yaşanmışlıklar.Kimi hüzün,gözyaşı,özlem kokar kimi neşe,sevgi.Yaş iledledikçe hüzne boğıluyor insan,içine kapanıyor,anılarına hayıflanarak nazen de sarılarak yaşamına debam ediyor,Hayat,yürek yorgunu olarak yeni bir yaşa girerken şiirde bu ruh halini yansıtmışsınız.Sen sus kelimeler,kalem konuşsın misali şiiriniz konuşmuş.Bir öğrencim her gün sınıfa girince tahtaya ''Bugün benim doğum günüm''yazardı,ben de her gün kutlar,gülümserdim.Aekadaşları dalga geçerdi.Çok üzgün olduğum bir gün tahtada bu yazıyı görünce düşündüm.İnsan her gün yeniden doğuyormuş gibi hayata başlamalı,olumsuzlıkları geride bırakıp hayata asılmalı.Her doğan günün bir umut ışığı olduğuna inanırsa hayat çekilir hale gelir dedim kendi kendime.O günden sonra canım eskisi gibi yanmamaya başladı.Pollayannacılık belki ama doğum gününde mutlu olmalı insan.Nice yıllara sağlıkla,huzurla,umutla ulaşırsınız imşallah.