İlk esintiler yönetir hayatın erdemini,
Anlattığı belli sessiz geçen dalgaların.
Başka ne olabilir böyle içtenliğin sebebi,
Güzel hatıraların miladına çok yakınsın.

Saygıya sevdayı sever bütün gönüller,
Hangi can hayran değil en azına bile!
Etrafına bakınca gülümseyen o gözler,
Kanat takar gün yüzü bilmeyen dertlere.

İnişli çıkışlı ömürlerin dikenli yolları,
Gitmekten gölgeler yorulur peşinde.
Damarın duyar tatlı dilin merhabasını,
Tarifi güç sedalar gezinir kan yerine!

İçimin sıcaklığını sormadan anla şimdi,
Gelgitlerindeyim nice yaşanmışların!
Aşina heyecanlara uzattım ellerimi,
Yine aklım nazarında sayılır karanlığın!

İzlerini harmanlarken küçük adımların,
Yosun tutmuş dağları düşün der gibisin!
Dumanlarında biraz giz olsa da efkârın,
Sonrasında umut var ufuktaki çizginin!
20.09.2017-Ahmet BOZTAŞ